خبرها را با تلفن و ایمیل به ما برسانید. غلامعلی صمیمی: تلفن ۰۹۱۳۱۵۲۶۰۴۵ (ایمیلsamimi2008@yahoo.com)

بایگانی

مرداد 1399 (15)
تیر 1399 (12)
خرداد 1399 (14)
اردیبهشت 1399 (8)
فروردین 1399 (6)
اسفند 1398 (14)
بهمن 1398 (13)
دی 1398 (4)
آذر 1398 (13)
آبان 1398 (11)
مهر 1398 (17)
شهریور 1398 (13)
مرداد 1398 (12)
تیر 1398 (15)
خرداد 1398 (35)
اردیبهشت 1398 (18)
فروردین 1398 (9)
اسفند 1397 (19)
بهمن 1397 (17)
دی 1397 (12)
آذر 1397 (22)
آبان 1397 (8)
مهر 1397 (14)
شهریور 1397 (25)
مرداد 1397 (14)
تیر 1397 (19)
خرداد 1397 (24)
اردیبهشت 1397 (19)
فروردین 1397 (5)
اسفند 1396 (22)
بهمن 1396 (35)
دی 1396 (36)
آذر 1396 (33)
آبان 1396 (22)
مهر 1396 (14)
شهریور 1396 (16)
مرداد 1396 (12)
تیر 1396 (15)
خرداد 1396 (22)
اردیبهشت 1396 (32)
فروردین 1396 (10)
اسفند 1395 (47)
بهمن 1395 (40)
دی 1395 (35)
آذر 1395 (35)
آبان 1395 (48)
مهر 1395 (32)
شهریور 1395 (19)
فروردین 1395 (13)
اسفند 1394 (39)
بهمن 1394 (33)
دی 1394 (29)
آذر 1394 (42)
آبان 1394 (33)
مهر 1394 (41)
شهریور 1394 (30)
مرداد 1394 (46)
تیر 1394 (21)
خرداد 1394 (37)
اردیبهشت 1394 (26)
فروردین 1394 (8)
اسفند 1393 (19)
بهمن 1393 (34)
دی 1393 (40)
آذر 1393 (45)
آبان 1393 (25)
مهر 1393 (22)
شهریور 1393 (22)
مرداد 1393 (14)
تیر 1393 (15)
خرداد 1393 (28)
اردیبهشت 1393 (34)
فروردین 1393 (16)
اسفند 1392 (28)
بهمن 1392 (42)
دی 1392 (30)
آذر 1392 (17)
آبان 1392 (21)
مهر 1392 (26)
شهریور 1392 (25)
مرداد 1392 (32)
تیر 1392 (32)
خرداد 1392 (22)
اردیبهشت 1392 (35)
فروردین 1392 (24)
اسفند 1391 (37)
بهمن 1391 (28)
دی 1391 (23)
آذر 1391 (22)
آبان 1391 (44)
مهر 1391 (21)
شهریور 1391 (27)
مرداد 1391 (19)
تیر 1391 (25)
خرداد 1391 (20)
اردیبهشت 1391 (16)
فروردین 1391 (18)
اسفند 1390 (43)
بهمن 1390 (30)
دی 1390 (47)
آذر 1390 (47)
آبان 1390 (33)
مهر 1390 (29)
شهریور 1390 (29)
مرداد 1390 (31)
تیر 1390 (40)
خرداد 1390 (61)
اردیبهشت 1390 (50)
فروردین 1390 (69)
اسفند 1389 (69)
بهمن 1389 (43)
دی 1389 (40)
آذر 1389 (72)
آبان 1389 (1)
آبان 1388 (5)
مطالب قبل از آذر ۸۹

آمار سایت

 كل مطالب:

 بازدیدهای امروز:
 بازدیدهای دیروز:
 بازدیدهای این ماه:
 بازدیدهای ماه قبل:
 كل بازدیدها:
flag counter


دست در دست هم بدهیم، قید آجیل را بزنیم

برای حفظ آبروی خانواده‌های کم‌درآمد و مقابله با گران‌فروشی؛دست در دست هم بدهیم، قید آجیل را بزنیم

خبرگزاری ایمنا: می‌گویند نان گندم برای آدم‌هایی بود که توانایی مالی بالایی داشتند اما در این میان انسان‌های بزرگواری بودند که حتی اگر توانایی مالی داشتند، خود را به ساده‌زیستی شبیه‌تر می‌کردند؛ شبیه‌تر به آنان که نان جو می‌خوردند نه نان گندم.

شنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۱ - ۱۱:۰۰

این ضرب‌المثل را زیاد شنیده‌ایم که می‌گوید: «نخورده‌ایم نان گندم، دیده‌ایم دست مردم» . 
تا حالا فکر کرده‌اید کسی که برای اولین‌بار این را گفته، چه حس و حالی داشته است؟! احتمالا نانی جز نان سفت جو نداشته تا بخورد و فقط چیزی دست مردم دیده که به آن می‌گفته‌اند: «نان گندم!» و اتفاقا نان نرم و راحت‌الحلقومی بوده است! 
شاید بسیار هم دوست داشته آن را امتحان کند و قوت معمولی او نان گندم شود اما توان اقتصادی‌اش این اجازه را به او نداده است. شاید هم با خودش می‌گفته: «مهم نان است که داریم؛ با همین هم سیر می‌شویم، الحمدلله.» 
می‌گویند نان گندم برای آدم‌هایی بود که توانایی مالی بالایی داشتند اما در این میان انسان‌های بزرگواری بودند که حتی اگر توانایی مالی داشتند،

 جمعی از هم‌وطنان پایبند به اصول انسان‌دوستی و همبستگی، تصمیم گرفته‌اند برای حفظ آبروی خانواده‌های کم‌درآمد و مقابله با گران‌فروشی، سال نو را بدون خرید و مصرف آجیل جشن بگیرند. اگر شما هم موافقید، همراهی کنید و به دوستان ارسال نمایید 
خود را به ساده‌زیستی شبیه‌تر می‌کردند؛ شبیه‌تر به آنان که نان جو می‌خوردند نه نان گندم. شاید آن‌ها هم می‌گفتند: «نان، نان است. می‌خواهیم گرسنگی‌مان برطرف شود. اگر نان گندم بخوریم، آن کسی که نمی‌تواند بخورد، چه کند؟» 
نان گندم دیروز؛ آجیل‌های امروز 
اما این حرف‌ها به حال و هوای امروز ما چه ربطی دارد؟ امروز که نان گندم قوت معمولی مردم است و نان جو خوردن، متفاوت جلوه می‌کند. اما قضیه این ضرب‌المثل فقط به نان ختم نمی‌شود؛ این روزها بسیاری از خوراکی‌ها و پوشیدنی‌ها مثل نان گندم آن روزها شده که خریدن آن بار سنگینی روی دوش نان‌آور خانه است و جیب‌خالی کن! 
همین‌که بخواهیم مثال بزنیم، خود مخاطب زودتر از نگارنده، لیستی از گرانی‌ها را پشت سر هم ردیف می‌کند و می‌گوید؛ مثل پارچه، کت، کیف و کفش، مثل شکلات، برنج، میوه، مثل آجیل حتی. 
حذف یک پذیرایی تشریفاتی، مهمانی را خراب نمی‌کند؛ بله همین آجیلی که هیچ‌وقت ارزان نبود، این روزها چندین برابر شده و مردم نگران خرید آجیل عیدشان. اما تفاوت فاحشی میان نان و آجیل وجود دارد: نان، نیاز مردم است و جزء غذای اصلی یک خانواده اما آجیل یک غذای مکمل است و در عمل، یک پذیرایی تشریفاتی. نان را نمی‌توان از سر سفره برداشت اما حذف آجیل، ضربه‌ای به مهمانی و پذیرایی نمی‌زند. حالا مردم را چه شده که در مغازه‌های آجیل‌فروشی صف بسته‌اند و از ترس گران‌تر شدن، کیلو‌کلیو آجیل می‌خرند و کارت‌کارت از شارژ خود کم می‌کنند؟ 
تکلیف آن‌ها که توان مالی ندارند، چه می‌شود؟ 
میان تمام این هول زدن‌ها سوالی هست که وجدان را مورمور می‌کند و آن هم این‌که: اگر همه بخواهند هرجور شده آجیل بخرند، تکلیف جیب آنان که می‌خواهند صورتشان را با سیلی سرخ نگه دارند و هرجور شده آجیل جلوی مهمان بگذارند تا جزء فقرا حساب نشوند، چه می‌شود؟ 
 اگر من نوعی که توانایی خرید آجیل دارم، امسال با شرایط خاصی که در آن هستیم، جلوی مهمان‌ها آجیل بگذارم، فاصله مالی خودم را به رخ مهمان‌هایی می‌کشم که جیبشان کوچک‌تر از من است و این از رفتار انسانی به دور است 
به خاطر رفتار تجملی بقیه باید زیر بار قرض بروند؟‌ اصلا تکلیف آنان که به هیچ‌وجه توان مالی برای خریدهای تشریفاتی ندارند، چه می‌شود؟ حتماً باید خانه‌شان برویم و آجیل جلویمان نگذارند تا بفهمیم توان مالی نداشته‌اند؟ 
مگر قرار نبود: «چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار»؟ پس معنی این همه ولع ما برای خرید کالاهای غیر ضروری که روزبه‌روز گران‌تر می‌شود، چیست؟ چه بلایی بر سر ما و پایبندیمان به انسانیت آمد که وقتی می‌بینیم برای کسی سخت است، باز هم فقط و فقط به فکر تشریفات و آبروداری ظاهری خودمان هستیم نه ذره‌ای به فکر آن‌ها و آبروی پشت سرخی گونه‌هایشان؟ 
می‌توان کمی بزرگواری کرد 
فارغ از این‌که توان مالی داریم یا نداریم، می‌توانیم دوباره تمام ریزه‌کاری‌های انسانی را مرور کنیم: اگر من نوعی که توانایی خرید آجیل دارم، امسال با شرایط خاصی که در آن هستیم، جلوی مهمان‌ها آجیل بگذارم، فاصله مالی خودم را به رخ مهمان‌هایی می‌کشم که جیبشان کوچک‌تر از من است و این از رفتار انسانی به دور است. 
یک پیامک انسان‌دوستانه 
حتی می‌توان نتیجه بزرگ‌منشانه خود را با دیگران هم درمیان بگذاریم و خودمان گوشه‌ای از این فرهنگ‌سازی باشیم. شاید این پیامک برای شما هم آمده باشد؛ اگر دوست دارید با این رفتار انسانی همراه شوید، می‌توانید آن را از طریق پیامک یا ایمیل منتشر کنید. 
پیامک این بود: 
با توجه به گرانی شدید تنقلات مرسوم عید، جمعی از هم‌وطنان پایبند به اصول انسان‌دوستی و همبستگی، تصمیم گرفته‌اند برای حفظ آبروی خانواده‌های کم‌درآمد و مقابله با گران‌فروشی، سال نو را بدون خرید و مصرف آجیل جشن بگیرند. اگر شما هم موافقید، همراهی کنید و به دوستان ارسال نمایید. 
() نظرات
  موضوع: عمومی ،  نوشته شده در تاریخ شنبه 28 بهمن 1391 ساعت 01:51 ب.ظ
نویسنده: غلامعلی صمیمی
۱۶ آذرماه ۱۳۸۹
روز اثبات وجود یوز در زیستگاه
حیات وحش عباس آباد

یوزپلنگ در پناهگاه حیات وحش عباس آباد

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات