خبرها را با تلفن و ایمیل به ما برسانید. غلامعلی صمیمی: تلفن ۰۹۱۳۱۵۲۶۰۴۵ (ایمیلsamimi2008@yahoo.com)

بایگانی

شهریور 1398 (13)
مرداد 1398 (12)
تیر 1398 (15)
خرداد 1398 (35)
اردیبهشت 1398 (18)
فروردین 1398 (9)
اسفند 1397 (19)
بهمن 1397 (17)
دی 1397 (12)
آذر 1397 (22)
آبان 1397 (8)
مهر 1397 (14)
شهریور 1397 (25)
مرداد 1397 (14)
تیر 1397 (19)
خرداد 1397 (24)
اردیبهشت 1397 (19)
فروردین 1397 (5)
اسفند 1396 (22)
بهمن 1396 (35)
دی 1396 (36)
آذر 1396 (33)
آبان 1396 (22)
مهر 1396 (14)
شهریور 1396 (16)
مرداد 1396 (12)
تیر 1396 (15)
خرداد 1396 (22)
اردیبهشت 1396 (32)
فروردین 1396 (10)
اسفند 1395 (47)
بهمن 1395 (40)
دی 1395 (35)
آذر 1395 (35)
آبان 1395 (48)
مهر 1395 (32)
شهریور 1395 (19)
فروردین 1395 (13)
اسفند 1394 (39)
بهمن 1394 (33)
دی 1394 (29)
آذر 1394 (42)
آبان 1394 (33)
مهر 1394 (41)
شهریور 1394 (30)
مرداد 1394 (46)
تیر 1394 (21)
خرداد 1394 (37)
اردیبهشت 1394 (26)
فروردین 1394 (8)
اسفند 1393 (19)
بهمن 1393 (34)
دی 1393 (40)
آذر 1393 (45)
آبان 1393 (25)
مهر 1393 (22)
شهریور 1393 (22)
مرداد 1393 (14)
تیر 1393 (15)
خرداد 1393 (28)
اردیبهشت 1393 (34)
فروردین 1393 (16)
اسفند 1392 (28)
بهمن 1392 (42)
دی 1392 (30)
آذر 1392 (17)
آبان 1392 (21)
مهر 1392 (26)
شهریور 1392 (25)
مرداد 1392 (32)
تیر 1392 (32)
خرداد 1392 (22)
اردیبهشت 1392 (35)
فروردین 1392 (24)
اسفند 1391 (37)
بهمن 1391 (28)
دی 1391 (23)
آذر 1391 (22)
آبان 1391 (44)
مهر 1391 (21)
شهریور 1391 (27)
مرداد 1391 (19)
تیر 1391 (25)
خرداد 1391 (20)
اردیبهشت 1391 (16)
فروردین 1391 (18)
اسفند 1390 (43)
بهمن 1390 (30)
دی 1390 (47)
آذر 1390 (47)
آبان 1390 (33)
مهر 1390 (29)
شهریور 1390 (29)
مرداد 1390 (31)
تیر 1390 (40)
خرداد 1390 (61)
اردیبهشت 1390 (50)
فروردین 1390 (69)
اسفند 1389 (69)
بهمن 1389 (43)
دی 1389 (40)
آذر 1389 (72)
آبان 1389 (1)
آبان 1388 (5)
مطالب قبل از آذر ۸۹

آمار سایت

 كل مطالب:

 بازدیدهای امروز:
 بازدیدهای دیروز:
 بازدیدهای این ماه:
 بازدیدهای ماه قبل:
 كل بازدیدها:
flag counter
ای فرزند چوپانان !!! آیا فریاد كمك خواهی مام وطن را می‌شنوی؟

چند روزی است كه فریادهای التماس گونه چوپانانم را با تمام وجودم حس می‌كنم. آن مهربان وطنم، آن دامان باز محبت و صفا، آن مادر مهربان كه سالها مرا در آغوش خود با محبت پذیرا بود، آن مادر فرتوت مهربانی كه ایام نوروز سفره صفا و صمیمیتش را برای پذیرایی از من می گشاید و من در كنار این سفره صمیمیت خاطراتم را زنده می كنم، آن مادرمهربانی  كه فرزندانم هم آغوشش را با جان و دل پذیرا هستند ، امروز فریاد می زند و كمك می طلبد  آغوش گشوده و مرا می خواند و چنین ندا میدهد:

فرزندم فقط دو روز به خانه ات برگرد!
فرزندم فقط دو روز به خانه ات برگرد!
من امروز به تو نیاز دارم تا نام تو و خانواده ات در سرشماری امسال مرا در شهرستان سر بلند و سر افراز سازد

ای فرزند چوپانان آیا صدای مادر پیرت، چوپانان را می شنوی؟
پس همت كن وفقط در دو روز سرشماری او را سر افراز نما!

ای فرزندان دنیای مجازی چوپانان، می دانید كه بسیاری از فرزندان اصیل چوپانان، او را در این دنیای مجازی نمی شناسند و پیام او را در دنیای مجازی نمی شنوند. پس به كمك  پیامك و تلفن این ندا را به دوستان، فامیل، همسایگان و سایر همشهریان برسانید تا در این گرد همایی سرشماری دلسوختگان چوپانان همه با همت بلند شركت كنیم و برای نجاتش آستین ها را بالا بزنیم.

با احترام و استدعا:
فرزند چوپانان    
ابوالقاسم مستقیمی

() نظرات
  موضوع: مقاله و شعر ،  نوشته شده در تاریخ شنبه 30 مهر 1390 ساعت 08:17 ب.ظ
نویسنده: سعید مالکی
جهت رفاه حال همشهریان عزیز چوپانانی ،فروشگاهها  مجهز به سیستم خودپرداز شدند.
 ازین پس مردم میتوانند بدون پرداخت وجه نقد وباداشتن کارت خریدوکارت ATM خرید نمایند.
منبع:وبلاگ چپنون

() نظرات
  موضوع: عمومی ،  نوشته شده در تاریخ جمعه 29 مهر 1390 ساعت 09:45 ب.ظ
نویسنده: غلامعلی صمیمی
اطلاعیه [X]
جمعه 29 مهر 1390

 گزارش رسیده از چوپانان حاکیست: زمان سرشماری نفوس ومسکن در چوپانان در هفته اول نمیباشد.
به احتمال زیاد در هفته دوم میباشد که زمان دقیق آن را حتما قبل از ان به اطلاع شما خواهیم رساند.
منتظر باشید .زمان سرشماری را از سایتهای زیر میتوانید مطلع شوید پس گوش بزنگ باشید.
سایتهای مربوطه:
www.choopanan.ir
www.chopponoon.mihanblog.com
www.choopanan.com
() نظرات
  موضوع: خبرهای سایت ،  نوشته شده در تاریخ جمعه 29 مهر 1390 ساعت 09:31 ب.ظ
نویسنده: غلامعلی صمیمی
بیا تا من و تو ما شویم [X]
سه شنبه 26 مهر 1390

در سطور پایانی کتاب «چوپانان نگین کویر» - همان که بیش از چهار ماه آزگار برای اخذ یک مجوز، در اداره ارشاد اصفهان، از نفس افتاده است - نوشتم: می‌گویند آسمان آبی از زیبایی خود هیچ نمی‌بیند و این برای هر چیز زیبایی از جمله دهکده ما صادق است. باید ذره‌بین برداشت و دانه دانه ستاره‌هایش را که در جای جای آن می‌درخشد رصد کرد تا در هرکدام از آنها چیزی را که بسیار زیباست پیدا کرد. من دریافتم که شهرمان چقدر دوست داشتنی است و کلمات ما برای بیان افسون و جذبه آن چقدر مختصر است.
«اگر چشمها را قدرت تکلم می‌بود زیباترین کلمات را در توصیف آن بیان می‌کرد و آن وقت به الماسی که نگین انگشتر کویر است صحه می‌گذاشت، ادعایی که غریبه و آشنا آنرا تأیید می‌کنند و همه در این اتفاق نظر دارند که چوپانان نگین کویر است.»

بله، درست حدس زدید ما دهاتی‌ها - خودم را عرض می‌کنم - هیچوقت شهرنشین نمی‌شویم؛ چرا که در وجودمان یک دهکده پنهان شده و تا آخرین روز حیاتمان، کشش مخصوصی به سوی ده در خود احساس می‌کنیم؛ زیرا هر کوچه و خیابان، هر کنج و زاویه، و هر بوته و خوشه‌اش، جای وسیعی را در میان خاطراتمان به خود اختصاص داده‌اند. امااین زیبایی پر شکوه، ظاهر قضیه است. آنگاه که به عمق وجود آغازگران، آنان که در اتحادی سترگ، «یاعلی» گفتند و ساختند آنچه را که امروز به آن می‌نازیم، آنان در عرق سوزان تلاششان شست و شو می‌شدند، ریز و درشتشان صاحب مسلک و مرام بودند و تک‌تکشان اعم از فقیر و غنی، از اصولی پیروی می‌کردند که امروز ما به آن می‌بالیم.
آنان چقدر بزرگ بودند و کدام از کدامین بزرگتر بود، مطرح نیست. همه‌شان اصحاب فضیلت بودند و ارباب کمال، مردمی مغرور، محجوب و متین.

با این مقدمه، خواستم بلندای همت نیاکانمان را به رخ بکشم و بگویم که حداقل انتظار دوستانی که در تلاشند تا شاید با بالا بردن آمار جمعیت، از بودجه شهری برای آبادانی بیشتر و یا جلوگیری از زوال بیشتر دردانه‌مان، که در اوج باکسی، بی‌کس افتاده است، از فرزندان و نوادگان آن خیل غیرتمند، مساعدت شود تا با حضوری مشفقانه در منزل پدری، همان که خالق هستی، کاشانه‌شان قرار داده است و همه ساله در ایام نوروز چراغانی می‌شود و گرد بی‌سرنشینی از چهره می‌زداید، در ایام آمارگیری، نزول اجلال نمایند تا به یمن اهتمامشان، خون تازه‌ای در کالبد شهرمان جریان یابد.

در پاسخ به آنان که همت یک سفر یک روزه برای وطن خود را ندارند و برای توجیه خود دلایلی میتراشند باید گفت که:

آیا اگر هزار نفر از آمار میلیونی شهرهای بزرگ کم شود مخاطره‌ای در پی خواهد داشت؟
آیا این اندیشه که دولت به دنبال بهانه‌ای است تا بتواند به روستاها - خصوصاً روستاهایی که دارای تولیدات کشاورزی است - خدمات بیشتری ارائه نماید، غیر معقول است؟
آیا برای دولت نشانه ضعف نیست که روز به روز جمعیت تولید کننده روستایی آن کم شود و به جمعیت مصرف کننده شهری اضافه شود؟
و در نهایت، آیا چوپانان با مردمانی که عاشقانه دوستش دارند در دنیا همتایی دارد؟

پس وعده ما روز آمارگیری، در سرزمین پاکی و صفا، صداقت و وفا، ... چوپانان وطن همیشگی ما ... یا علی.

مهدی افضل 
مهرماه ۱۳۹۰
() نظرات
  موضوع: مقاله و شعر ،  نوشته شده در تاریخ سه شنبه 26 مهر 1390 ساعت 07:05 ب.ظ
نویسنده: سعید مالکی
همّت بلند دار ... [X]
سه شنبه 26 مهر 1390

همت بلند دار که مردان روزگار
از همت بلند به جایی رسیده اند

درود و سلام من نثار قدوم هم ولایتی های عزیزی که فکرشان پویا و همتشان والاست.
عزیزان روی سخنم با شماست که به مام وطن و زادگاه خود علاقه مند و حاضر به هر گونه فداکاری در جهت اعتلای آن هستید. امروز در معرض یک آزمون بزرگ و تاریخی قرار گرفته‌ایم که هر گونه کوتاهی و قصوری میتواند جبران ناپذیر و موجب پشیمانی و ندامت گردد.

امروز لازم است که آستین همت را بالا زده و یک بار دیگر قدم در میدانی بس مهم و کارساز نهیم. در آینده نزدیک سرشماری نفوس و مسکن در سراسر کشور و منجمله در روستای ما برگزار میگردد و بر ما واجب است در این امر مهم شرکت نموده و نفوس خود و خانواده و حتی المقدور بیشتر و بیشتر را در روستای خودمان قلمداد نموده تا بتوانیم با بالا بردن آمار نفوس امکانات و کمکهای بیشتری را از دولت مطالبه نماییم. جمعیت روستای ما در حال حاضر کم و امکان جذب کمک نیز به همان نسبت است (ز آب خرد ماهی خرد خیزد) ما با همت و پشتکار خود میتوانیم چوپانانی بودن خودمان را با ثبت آمار در چوپانان به اثبات رسانده و دین خود را نسبت به زادگاه عزیزمان ادا نماییم.

با تشریف فرمایی خود در روز سرشماری در چوپانان با یک تیر دو نشانه را هدف قرار داده ایم، هم چوپانانی بودنمان را به اثبات رسانده و هم دیدار با شکوهی از یکدیگر خواهیم داشت و از آب و هوای لطیف و پاییزی روستایمان که در این فصل بسیار جذاب و دلپذیر است برخوردار خواهیم شد.

در ایام آمار گیری منتظر دیدار شما هستیم و امیدواریم با تشریف و حضور خود و خانواده و با در دست داشتن اوراق هویتی (شناسنامه و کارت ملی) علاقه خود و وابستگیمان به آب و خاک زادگاه عزیز را به اثبات رسانیم.

ضمنا تاریخ دقیق آمار گیری از طریق همین سایت به اطلاع شما عزیزان خواهد رسید. جا دارد از پشتکار و همت دوست عزیز آقای ذبیح مرتضوی که از هر جهت به فکر اعتلای چوپانان و اطلاع رسانی در این زمینه هستند تشکر و سپاسگزاری و برای ایشان ارزوی سعادت و سلامت نموده و یک خسته نباشید جانانه نثار ایشان نمایم.

فرزند چوپانان 
عباس زاهدی  
یزد - ۱۳۹۰٫۷٫۲۶
() نظرات
  موضوع: مقاله و شعر ،  نوشته شده در تاریخ سه شنبه 26 مهر 1390 ساعت 12:33 ب.ظ
نویسنده: سعید مالکی
یک پیشنهاد به دهیاری چوپانان [X]
سه شنبه 26 مهر 1390

به حول و قوه الهی اکنون که دهیاری روستای عزیزمان سامان یافته و فردی کاردان و مدیر در رأس آن قرار دارد بهتر است هم ولایتی های عزیز چنانچه پیشنهاد  یا نظر عمرانی خاصی دارند ارائه فرمایند تا در وقت خود و در صورت بودن اعتبار در برنامه اجرا قرار گیرد.
موردی که به نظر این حقیر رسید درباره ساختمان غسالخانه قدیم بود که زمین آن از طرف مالکین واگذار و ساختمان موجود نیز روی آن احداث گردید. حال که غسالخانه بهداشتی و تمیزی در مجاورت آرامستان بهشت سجاد احداث گردیده وجود این ساختمان کهنه و در حال تخریب موردی ندارد و بایستی به نحو بهتری از زمین آن استفاده گردد.
پیشنهاد میگردد دهیاری محترم این ساختمان را تخریب و از زمین آن که حدود پانصد متری میشود در جهت احداث یک پارک کوچک با فضای سبز مناسب و روشنایی کافی اقدام و سکوی نمازی با یک یا دو آلاچیق به منظور ایجاد سایه روی ان بنا گردد تا ضمن اینکه ورودی آبادی زیبا و از حالت غسالخانه خارج و به فضای تفریحی و رفاهی تبدیل میگردد تا مسافران ورودی روستا بتوانند لحظاتی را در آنجا بیاسایند و با توجه به اینکه درست در نیمه راه بهشت سجاد قرار دارد زایرین این مکان مقدس نیز میتوانند در صورت خستگی دمی در نیمه راه استراحت و نفسی تازه کرده، به راه خود ادامه دهند. از هم ولایتی های عزیز تقاضا دارم چنانچه مورد استفاده بهتری نیز سراغ دارند اعلام فرمایند تا نظر آنان مبنای اجرای طرح قرار گیرد.

با احترام   
عباس زاهدی 
یزد - ۱۳۹۰٫۷٫۲۶
() نظرات
  موضوع: مقاله و شعر ،  نوشته شده در تاریخ سه شنبه 26 مهر 1390 ساعت 08:21 ق.ظ
نویسنده: سعید مالکی
پیش از آنکه دیر شود... [X]
دوشنبه 25 مهر 1390

هان ای دل عبرت بین از دیده عبر کن هان
ایوان مداین را آیینه‌ی عبرت دان

یک ره ز ره دجله منزل به مداین کن
وز دیده دوم دجله بر خاک مداین ران...

نمی‌دانم وقتی خاقانی بر خرابه‌های مداین نشست و با سوز دل این قصیده‌ی غرا و پر سوز و گداز را سرود چه حسی داشت آیا تنها یک حسرت بر گذشته‌ی پر افتخار در او موج می‌زد یا حس دیگری هم در تخیل او سیلان داشت درست نمی‌دانم اما خوب می‌دانم که خاقانی در شمالی‌ترین شهر ایران آن روز زاده شده بود و تنها حسی که در او نبود مویه بر زادگاه ویران شده بود که نداشت چرا که مداین در جنوبی‌ترین نقطه این سرزمین بود وزادگاهش شروان در شمالی‌ترین اما توانست دجله دجله بر آن خاک بگرید...

و من دیده‌ام روستاهایی کویری را که به مرور زمان خالی از سکنه شده‌اند و خانه‌ها ویران گشته‌اند و ریگ روان تا بام خانه‌های ویرانشان را پس گرفته و فراموش شده‌اند و اینک اگر گهگاهی مسافری ره گم کرده گذارش بر آن‌ها می‌افتد تنها دقایقی چند تأمل می‌کند و بی که اشکی بریزد از آن می‌گذرد و زادگاه من گاهی در تصورم چنین سرنوشتی را تجربه می‌کند.

امروز به این دلخوشم که سالی چند صباح، سری به آن بزنم و به بهانه‌ی یادی از گذشته، ایام نوروز یا عاشورا یا برات را در آن بگذرانم و بچه‌ها و نوه‌هایم را برای گذران تعطیلات به آنجا ببرم و گاهی هم در شب‌نشینی‌هایی که این ایام، با مسافرانی چون من، شلوغی و جمعیت گذشته را به یاد می‌آورد، از شکوفاییش که دیگر نیست یادی کنم و سخن بگویم و در پایان تعطیلات دوباره او را تنها بگذارم و بروم تا نوروزی دیگر یا چند روزی به بهانه‌ای دیگر سری به خانه‌ی پدری بزنم و خاک‌های بادآورده‌اش را بروبم و باز هم چند روزی خود را با خاطرات کودکی سرگرم کنم و هرگز به خود اجازه ندهم که به این صرافت بیفتم که زادگاهم چوپانان که به آن عشق می‌ورزم و کباده‌ی دوستی و عشق او را می‌کشم و دغدغه‌اش مرا می‌آزارد در سرازیری همان سرنوشتی است که مداین داشت تا بهانه‌ای باشد برای گریه‌های خاقانی و مضمونی شود برای یک قصیده جاویدان، تازه مداین شهری بزرگ بود که عرب مدینه‌هایش می‌نامید و زادگاه من روستایی کوچک، که نزدیک است من هم او را فراموش کنم. وقتی گردش روزگار شهری بدان آبادانی را چنان کرد که تنها خرابه‌ای از قصری با شکوه از آن بماند زادگاه کوچک من چه چشم‌داشتی از روزگار و من بی‌وفا می‌تواند داشت وقتی سران و صاحبان و سردمداران مداین از آن گریختند او هم تنها راهی که داشت ویرانی بود که به خوبی از پس آن بر آمد.

و حالا من هم به بهانه‌های گوناگون: کار و حرفه ، تحصیل فرزندان، آب و هوا، سرگرمی و... به همان راهی می‌روم که دوست داران مداین رفتند. چوپانان را برای همان چند روز در سال می‌خواهم، غافل از آن که اگر به خود نیایم در آینده‌ای نه چندان دور اگر خوش شانس باشد تنها پمپ بنزینی و قهوه‌خانه‌ای در کنار راه ترانزیتی کشور می‌شود که فقط مسافری تشنه و خسته و بی‌سوخت مانده توقفی کوتاه در آن خواهد داشت.

نه من خیال ندارم به چوپانان بروم و سرمایه‌گذاری کنم و کار و حرفه تولید کنم تا عده‌ای به بهانه‌ی نان در آوردن در آنجا سکنا گزینند. خیال ندارم برای گذران دوران بازنشستگی دور از جنجال شهرهای آلوده بدان پناه آرم . در این فکر نیستم که برای بازگشت به خاطرات کودکی در آن بمانم نه انگار هیچ یک از این‌ها را در سر ندارم اما به گمانم چوپانان، زادگاه عزیزم را برای روزهایی که از زمین و زمان به تنگ می‌آیم و در به در به دنبال گریزگاهی می‌گردم و بچه‌ها و نوه‌هایم هم به خاطر همان سالی چند روز دل بدان بسته‌اند می‌خواهم.

اگر همه‌ی آنچه را که گفتم نمی‌خواهم یا نمی‌توانم بکنم یک کار کوچک از من بر می‌آید ، آری از من برمی‌آید که در فصل انارهای خندانش و در اعتدال هوای پاییزی نه گرم و نه سردش که شباهتی به همان هوای دوست داشتنی نوروزش دارد یک مسافرت کوتاه به آن داشته باشم، یک مسافرت کوتاه کوتاه، یک روز، آن هم در روز سرشماری، به زادگاه عزیزم بروم تا در همان جا که باید و شاید و بایسته و شایسته است سرشماری شوم. و این کار کوچک می‌تواند گامی بزرگ باشد در راه احیاء چوپانان که در آرزوی من است و این کار کوچک شایسته ترین است چرا که من از این خاکم و در این خاک زاده شدم و باید در این خاک سرشماری شوم و باید در این خاک بمیرم.

چرا وقتی وصیت می‌کنم پس از مرگ مرا در چوپانان دفن کنند امروز که زنده‌ام گامی کوچک در راه آبادانی آرامگاه ابدیم بر ندارم؟ نه کوتاهی نمی‌کنم و به همه ثابت می‌کنم چوپانان زنده و پرجمعیت است و ما در هر کجا که باشیم دلمان در چوپانان است و چوپانانی هستیم...

بر دیده‌ی من خندی کاینجا ز چه می‌گرید
گریند بر آن دیده کاینجا نشود گریان
() نظرات
  موضوع: مقاله و شعر ،  نوشته شده در تاریخ دوشنبه 25 مهر 1390 ساعت 11:23 ق.ظ
نویسنده: سعید مالکی
همت بلند شما را می ستاییم [X]
دوشنبه 25 مهر 1390

همت بلند دار که مردان روزگار                 ازهمت بلند به جایی رسیده اند

قطرات باران اگر در نقطه اى گرد آید، دریاچه اى را تشكیل مى دهد و اگر پراكنده شود، در دل زمین فرو مى رود. همچنین است فعالیتهاى فكرى و بدنى وقدمی ما.

زتو تا غایت مقصد چه یک روزه چه صد ساله

چو راهی در میان داری که می باید تورا رفتن

"خاقانی"

وعده دیدار:چوپانان سرشماری نفوس ومسکن آبان 90

() نظرات
  موضوع: خبرهای عمران و آبادی ،  نوشته شده در تاریخ دوشنبه 25 مهر 1390 ساعت 10:34 ق.ظ
نویسنده: غلامعلی صمیمی
تجدید خاطره [X]
یکشنبه 24 مهر 1390

چوپانان وطن
    دوباره میسازمت وطن اگرچه باخشت جان خویش   
 ستون به سقف تو میزنم اگرچه بااستخوانخویش

وعده ما آبان90 در سرشماری نفوس ومسکن
() نظرات
  موضوع: محیط زیست ،  نوشته شده در تاریخ یکشنبه 24 مهر 1390 ساعت 08:22 ب.ظ
نویسنده: غلامعلی صمیمی
این شعری بسیار زیبا از دکتر خسرو فرشیدورد است که در آن خوبیهای سرزمینی که به وی تعلق ندارد را با وطن خود مقایسه می‌کند. گروهی از فارسی زبانان افغانستان نامهای مکانهایی از این شعر را عوض کرده‌اند و به گونه‌ای آنرا برای خود بومی سازی کرده‌اند و کلیپ آن را در یوتیوب هم گذاشته‌اند.
شاید ما هم با کمک همدیگر بتوانیم آنرا برای چوپانان بومی سازی کنیم. هر بیتی از شعر را برای چوپانان سرودید در بخش نظرات بنویسید.
ادامه مطلب () نظرات
  موضوع: مقاله و شعر ،  نوشته شده در تاریخ یکشنبه 24 مهر 1390 ساعت 02:16 ب.ظ
نویسنده: سعید مالکی
فرض کنید بخواهیم چوپانان را منطقه بندی کنیم به نظر شما هر منطقه چه اندازه و مرزهای آن چگونه باشد. در زیر سه نوع طرح داده شده است:

الف - بر روی نقشه مربعی رسم کنیم که کل چوپانان در آن قرار گیرد و آن مربع را نیز به قطعات مربع کوچکتر و مساوی تقسیم کنیم.
ب - لازم نیست که مربع کامل باشد و بهتر است که مرزهای همان مربعها را تغییر دهیم به نحوی که مرز آن یک کوچه یا خیابان باشد.
ج - بهتر است که مرزهای منطقه ها را خیابانهای اصلی تشکیل دهند زیرا برای دانستن هر منطقه دیگر نیازی به رجوع به نقشه نیز نیست.

اگر پیشنهاد و نظری دارید یا نظرتان موافق یا مخالف یکی از گزینه های بالا است برایمان بنویسید.

عکس ماهواره ای از چوپانان
() نظرات
  موضوع: عمومی ،  نوشته شده در تاریخ جمعه 22 مهر 1390 ساعت 10:00 ق.ظ
نویسنده: سعید مالکی
آقای علینقی جلال مقاله زیر را در زمینه همت و اراده برخی از مردمان نگاشته و جهت اطلاع همشهریان، برای خبرگزاری ارسال نموده‌اند. ما بر این گمانیم که سرشماری امسال تا حدود زیادی میتواند راهنمای ما باشد تا آنانی که اهل عمل و اراده هستند را از آنان که فقط حرف میزنند (و یا حتی حرف هم نمیزنند!) بازشناسیم.


از همت مجازی تا آلزایمر چوپونون

تو این دنیا که همه چیز مجازی شده ما چوپونونی ها هم دچار همت مجازی شده ایم. ایده های خوبی داریم، خوب حرف می زنیم و خوب می نویسیم و جالب اینکه همین امر هم برای هر موضوعی فقط یکبار اتفاق می افتد.
متاسفانه پیگیری نمی کنیم و به خیال خودمان انجام وظیفه کردیم و منتظر می نشینیم تا دیگری قدمی بردارد و جالب اینجاست که اگر دیگری هم قدمی بردارد به نوعی کار را بی ارزش و بی اساس می خوانیم و گاهی نیز می گوئیم: من که میدانستم اینکار باید بشود! یا من که گفته بودم باید چنین شود و چنان ... خوب است یا بد ... بقول خودمان در موارد مثبت که بایستی پیگیری کنیم سمج نمی شویم ولی متاسفانه در موارد منفی که شاید پای آبروی کسی در میان باشد آی سمجیم ...!

صحبت از چوپونون که میشود... تا زمانیکه هیچ اقدامی نشده سکوت می کنیم و حرفهایمان را یا توی دلمان میزنیم یا در گوشی نق نق می کنیم و می نشینیم تا اون کار توسط شخص دیگری انجام بگیرد ... حالا نوبت انتقادات و پیشنهادات ما میشود و هنرمان گل می کند که اگر اینجور می شد بهتر بود یا اگر فلان می شد بهتر بود.

اگر آنچه که هر کدام از ما توی ذهنش برای چوپونون در نظر دارد فقط ده درصدش عمل می شد، چوپونون مدینه فاضله می شد ... ولی افسوس و صد افسوس ...

زمانی صحبت از معماری قدیمی چوپونون و حفظ آن میشود، می گوئیم و مینویسیم و می خندیم و تائید می کنیم و بعد هم در مقابل چشممان همان کار که نباید بشود میشود و اقدام ما فقط سکوت است!!
زمانی صحبت از شورا و دهیاری میشود، می گوئیم و می نویسیم و انتقاد می کنیم و بهونه میگیریم ولی موقع عمل که میرسد هزار تا کار داریم و جرات نمی کنیم و ایده ای نداریم و خودمان هم یواشکی به همان که نمی خواهیم رای میدهیم و میگوئیم ما که میدونیم همین میشود پس رایمان را خراب نکنیم!!
زمانی صحبت از سرمایه گذاری در موارد مختلف مثل کارخانه و گردشگری و مجتمع رفاهی میشود ولی ترس از آینده و متاسفانه سنگ اندازی همشهریان و وضعیت مبهم آبادی مانع میشود ...
زمانی صحبت از فضای سبز و محیط زیست میشود ...
زمانی صحبت از کشاورزی چوپونون میشود ...
زمانی صحبت بهداری و آمبولانس و دکتر میشود ...
زمانی صحبت از زمین فوتبال و ورزش جوانان ... زمانی صحبت از اعتیاد و فساد در آبادی ... زمانی صحبت از مدرسه و دبیرستان و معلم ... زمانی صحبت از جهانگردی و جذب توریست ... زمانی صحبت از کارخانه و جذب نیرو ... زمانی صحبت از مهاجرت خانواده ها و ورود غریبه ها به آبادی ... زمانی صحبت از همکاری در طرح ساخت میدان بسیج ...و زمانی صحبت از سرشماری نفوس و مسکن.

در تمام این زمانها عکس العمل ما بعد از گفتن و نوشتن آنهم نفرات معدودی، فقط و فقط سکوت در جمع است و حرفمان را در خلوت خانه های خودمان بازگو می کنیم تا شاید به دیگری رسیده و امیدواریم به اینصورت حرفمان به مقصد برسد.

فقط ماشااله توقعمان بالاست. توقع داریم بدون پیگیری و سماجت، ورزشگاه ساخته شود، کارخانه بر پا شود، شورا و دهیاری فعال باشد، میدان بسیج با نقشه زیبا و باب طبع داشته باشیم، کشاورزی ما نمونه باشد، معتاد و فاسد نداشته باشیم، تازه توریست و جهانگرد هم به چوپانان بیاید و اسم چوپانان را در تلوزیون بشنویم و عکس چوپانان در مجلات باشد و مهمتر از همه توقع داریم چوپانان را به شهر تبدیل کنیم!
جالبتر اینکه تا صحبت آبادیها و شهرهای اطراف میشود، می گوئیم: مگر فلان جا چه چیزی دارد؟ به چه چیزشان می نازند؟ جندق فلان و خور فلان و انارک و نائین فلان ...

توقع فعلی ما در چوپانان نقل آن بنده خدائیست که به ضریح امام رضا (ع) چسبیده بود و التماس و درخواست میکرد که: یا امام رضا کمک کن تا در قرعه کشی فلان بانک یک منزل یا یک ماشین برنده بشوم ... ندائی به او رسید که اول برو توی اون بانک حساب باز کن بعد بیا دعا کن برای برنده شدن!!
حالا ما هم طومار امضاء می کنیم و خواهش و تمنا و درخواست که خدایا چوپانان ما را شهر کن! ولی غافل از اینکه دهستان ما مثل کسانی که در اثر کوچک شدن مغزشان دچار آلزایمر می شوند، روز به روز کوچکتر و خلوت تر و خالی تر میشود و متاسفانه خودمان هم دچار آلزایمر شده ایم و فقط قدیم چوپانان را بیاد می آوریم و پز میدهیم و حافظه کوتاه مدتمان را فراموش می کنیم. الان یک حرف میزنیم و فردا یادمان نیست ...
استارت را خوب میزنیم ولی غافل ازاینکه موتور خراب است یا سوخت ندارد یا پنچر است و ...

علی ایحال..شاید این نوشته هم یکی از همان هزاران خواهد بود که دیگران نیز گفته و نوشته اند ولی بیائید همت مان را از دنیای مجازی به واقعیت و عمل نزدیک کنیم. بیائیم همت مان را در منطقه به رخ بکشیم و آستین بالا بزنیم و هر کس توانائیهایش را مکتوب اعلام کند که در چه زمینه ای میتواند کمک کند ... (به یاد همایش افتادید..!!!) تکرار بسیاری از موارد کار ساز است. نماز هم تکراری است ولی راهگشا و رسیدن به مقصد را هموار می کند ...

با سپاس  
 علینقی جلال
() نظرات
  موضوع: مقاله و شعر ،  نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 21 مهر 1390 ساعت 10:25 ب.ظ
نویسنده: سعید مالکی
داماد: محمد علی جلالپور فرزند شادروان عباس قاسم حسین نصرالله
عروس: آزاده جلالپور فرزند محمد حسن حسین نصرالله
نسبت: دختر عمو پسر عمو
زمان: جمعه ۱۳۹۰٫۷٫۱۵
مکان: یزد

برای ایشان آرزوی خوشبختی و شادکامی داریم.
() نظرات
  موضوع: ازدواج‌ها ،  نوشته شده در تاریخ سه شنبه 19 مهر 1390 ساعت 10:45 ب.ظ
نویسنده: سعید مالکی
خبرهایی از محیط زیست [X]
سه شنبه 19 مهر 1390


به گزارش خبرنگار ایلنا، "محمد جواد محمدی‌زاده" در حاشیه همایش محیط‌بانان برتر که در مشهد مقدس برگزار شد، در یک نشست خبری به سوالات خبرنگاران پاسخ داد.

حکم اعدام برای یک محیط بان


ادامه مطلب () نظرات
  موضوع: محیط زیست ،  نوشته شده در تاریخ سه شنبه 19 مهر 1390 ساعت 06:47 ب.ظ
نویسنده: سعید مالکی
آدرس وبلاگ جدید آقای مرتضوی در میهن بلاگ میباشد بدلیل کند بودن ومشکلات در ایرانبلاگ تغییر داده شد.
() نظرات
  موضوع: خبرهای سایت ،  نوشته شده در تاریخ سه شنبه 19 مهر 1390 ساعت 05:45 ب.ظ
نویسنده: غلامعلی صمیمی
 تعداد کل صفحه‌ها: (2) 1 2
۱۶ آذرماه ۱۳۸۹
روز اثبات وجود یوز در زیستگاه
حیات وحش عباس آباد

یوزپلنگ در پناهگاه حیات وحش عباس آباد